Total Pageviews

Saturday, May 17, 2014

ქალაქი: დედა პლატა

      სისტემა, რომლის მეშვეობითაც 21-ე საუკუნეში და შემდგომ მოხდება ეკონომიკური კრიზისის არ არისებობა, ჩამოვაყალიბე ჩემს გონებაში. მე ვარ გიორგო ბართაია!
      თავიდან როდესაც მომივიდა აზრად მსგავი თემა ვიფიქრე, რომ ამის თქმა არ ღირ, რადგანაც გავიჩენ როგორც უამრავ, მრავალ შესაძლებლობიან მტერს, ასევე შევქმნიდი უმუშევრობას, რომელსაც სამყაროშ ალტერნატივა არ ექნებოდა. გადავწყვიტე, რომ ხმა არ ამომეღო; მაგრამ სამყაროში როცა რაიმე ახალი უნდა ითქვას გარკვეულ მომენტში და არ იტყვის მთქმელი ამიტომაც ძალიან მარტივი იქნებოდა, რომ სხვას მოუვიდეს ეს აზრი თავში. ისააკი, ალბერტი ან თუნდაც პასკალი. ესენი არიან ადამიანების ის კატეგორია რომელიც შეგვიძლია დავყოთ ორ ქვე კატეგორიათ. ადამიანები, რომელთაც მოუვიდათ ეს აზრი, ან ადამიანები რომლებსაც მაშინ მოუვიდათ თავში გენიალური აზრი როდესაც ვიღაცას უკვე მოფიქრებული ჰქონდა მაგრამ ვერ მიეცა საშუალება იმისა, რომ სამყაროსთვის ეცნობებინა, ან დაეჯერებინა, ის რომ მათ მოიგონეს, ან თუნდაც მოხდა ის ფაქტი, რომ მათ ვერ გადმოსცეს თავიანთი აზრი გასაგებათ და ვერ განუმარტეს ხალხს. უამრავი მოსაზრება არსებობს იმის შესახებ, რომ  თუ არ იარსებებდა კუ დღეს მიქელანჯელოს ტანკი არ ეოლებოდა სამხედრო სამსახურს, თუ არ იარსებებდა პიანინო, ვერ იარსებებდა მობილური ტელეფონი. თუ არ იარსებებდა საგზაო შუქნიშანი ვერ გაიხლიჩებოდა ატომი. ამიტომაც მე თქვენ გთავაზობთ ჩემს საკუთარ თავს გმომგონებლის ამპულაში.
      მეშინია, რათა ისევ არ წაართვან სამქალაქო პირებს მთავრობამ ან დაზვერვამ ხალი სისტემები, მეშინია ამ ქვეყნის უმუშევრებს არ მივუმატო მთელი მსოფლიო. მეშინია ვინმემ ბოროტს არ ჩაუვარდეს ხელში ეს სქემა. მეშინია ბილადენი ბუასთან არ ასოცირდებოდეს. ჩემი შიშია სამართლიანია და გატესტილი ამ სამყაროს დიქტატორებზე.
      ჩემი პირველი მტერი იქნება ყველა ის კომპანია (დიდი თუ პატარა), რომელიც უშვებს ტექნიკის ნაირსახეობებს. შემდგომ იქნებიან ნავთობ გადამამუშაებელი ქარხნები, ამას მოჰყვება სამხედრო საიდუმლო ბაზებში ჩემი არსების ინტერესი. მე მეშინია ხალხო.
      ეს არის სისტემა, რომლის დანერგვის შემთხვევაში, არასდროს დაგიჯდებათ მობილური ტელეფონი. ელექტრო მობილების სისტემა დაინერგება ყველა სატრანსპორტო საშუალებებში, კამერებირომლებიც შეუმჩნევლები გახდებიან, რათა მათ სადენი არ ექნეებათ, და მის მომხმარებელს ვერ მკაგნებთ. სასტუმრო ცათაბრჯენი რომელიც ელექტრო ენერგიის საფასურს აღარ გადაიხდის, ჰიდრო ელექტრო სადგურებში მუშები გაიფიცებიან რათა ხელფასები დაიწევს, წარმოიდგინეთ თითოეულმა თქვენთაგანმა რომ გქონდეთ ამის საშუალება?!. არ ასებობს ამის ალტერნატიუალი პროდუქცია მსოფლიო ეკონომიკის ბაზარზე და თან მუდმივათ მოთხოვნადია ეს. ეს დამღუპველია. ნუთუ მოვიდა იმს დრო, რომ კაპიტალისტებს შორის უბსკრული იყოს? ფუფუნებაში მყოფები, და ისინი ვინც მეტროს გვირაბებში ცხოვრბენ და ვირთხის ხორციც კი არ ჰოფნის ათ ოჯახს. ხალხო მეშინია. რას იზამდა ჩემს ადგილას ნებისმიერი თქვენთაგანი? ამას ხმამაღლა იტყოდა? რომელსაც მოკლავდნენ და მისი იდია ისევ სამხედროებს ექნებოდათ როგორც ინტერნეტი უნდა ყოფილიყო სამედრო საკონტაქტო ხაზი?  ამ სისტემის აღქმა ყველას შეუძლია, ყველაზე უბედურსაც მაგრამ რატომ მე?

Monday, October 28, 2013

6) ცდა

      ერთ-ერთ დღეს, როგორც ყოველთვის ყავის სმით გაჟღენთილმა, ჩავთვალე, რომ ჩემი პროექტის შესახებ, არსად და არაფერი არ უნდა მეთქვა. როგორც ყოველთვის ჩემი კომპიუტერის სისტემური ბლოკი ისევ ზუზუნებდა და აი იდია. ეს ადამიანთა ცივილიზაციის დამსახურბა იყო. ვიღაცა უბედურმა რომელსაც სცხელოდა, ან თუნდაც ომის ტექნიკას ხვეწდა, საზღვაო ცხოვრებას მისდვდა სწორედ მან გამოიგონა უბრალო ფორმა, რომელმაც ასობით წლის შემდეგ ჩემი პროექტის განხორციელებისთვის თავი გამოიჩინა.
      პროპელერი (ჩემი სიტყვებით "დენის მარაო"). ეს ევრიკაზე სასიამოვნოდ ჟღერდა ჩემს გონებაში. ეგრეთ წოდებული ქულერი, რომელიც აგრილებს დედაპლატას, ვიდეო კარტას, თუნდაც მანქანას.
      ჩემი ერთეთი ოცნებაა, რომ ნასას პროგრამა მქონდეს, რომ დავაკვირდე პლანეტებს. სულ მინდოდა ეიფელის კოშკის სიმაღლის GPS მპოვნელი, ფილარმონიის ხელა მყარი დისკი; მინდოდა, რომ ერთი კორპუსი კომპიუტერის ნაწილებისთვის დამეთმო, რომლითაც მთელს პლანეტაზე ზემოდან თუ შიგნიდან, გეოლოგიურად თუ მეტეოროლოგიურად დავაკვირდებოდი, და ამ ჩემმა ოცნებებმა, ასოცირებული, ხორც შესხმული, პროექტი წარმომიჩინა.
      ეს თემა დედამიწისთვის ზედმეტად უხეში და სასიკვდილოც კი შეიძლება ჩალითვალოს. მე გადავწყვიტე, რომ პროექტის, განხორციელების შესაძლებლობის შემთხვევაში, სამუშაო ადგილად პლანეტა მარსს ავირჩევდი. დღეს მუშაობენ, თუ როგორ მოამრავლონ მარსზე მცენარეები, და ამისთვის სათბურებს ამუშაობენ. დედამიწა, რომ სისტემური ბლოკი ყოფილიყო უეჭველად პოლუსებზე განლაგდებოდა პროპელერები. მაგრამ კომპიუტერში მარტო პროპელერები ხომ არ არის?!.
      მცენარესთვის მხოლოდ მზე, და ფოტო სინთეზი ხო არ არის? მას თოვლიც და გამდნარი წყალიც სჭირდება. თოვლი ხომ ისევე ათბობს მათ როგორც ჩვენ ნაქსოვი წინდები, რადგანაც ფიფქებს შორის ჰაერია და სიცივეში ღამე არ შესცივდეთ მათ. მარსზე მზე ისევე აცხუნებს, როგორც ღამე ყინავს. მარტივი მაგალითისთვის უდაბნოც საკმარისი იქნება. ამიტომაც ჩემს პროექტზე ჩავთვალე, რომ პროპელერები იყო საჭირო. ამით ჩვენ მცირე მაშტაბით მაგრამ მაინც ოთხ სეზონს შევქმნიდით, წყლის კონდენსირებასაც კი მოვახდენდით წრიულად აწყობილი სინჯარებით. ან იქნებ და სიცივეს გამძლე მცენარეებისთვის იყოს კარგი დასაწყისი ჟანგბადის გამოსაყოფად?



      ამით დავასრულებ ჩემს, კიდევ ერთ, პროექტს. პროპელერი, რომელიც ზედმეტ ენერგიას საკუთარ თავზე გადააარებს, რომელიც არ გაჩერდება, სანამ წრედში დენი იქნება. ნამდვილად არ ვიცი ვინ, ან რატომ მოიგონა; მაგრამ უზომოდ მადლიერი ვარ მისით, რომ შეიძლება უზარმაზარი ენერგია არა ლაზერულ შეიარაღებაში, არამედ კაცობრიობისთვის ფუფუნების კიდევ ერთ საშუალებათ იქცეს. მთელი ცხოვრების განმავლობაში წინააღმდეგი ვარ ომების, მითუმეტეს დღეს, როდესაც საუბარია მშვიდობაზე, დღითიდღე ახალ-ახალ იარაღებს იგონებენ და ვერ დავუშვებდი, რომ მეც მათ დავმსგავსებოდი.
P.S
 კიდევ მოგაწვდით ჩემს გამოგონებებს და გააცნობთ ახალ სიახლეებს აუცილებლად...

Sunday, October 27, 2013

5) ცდა

      თეორიულად, ეს ულამაზესი და უადვილესი ნამუშევარი იქქნებოდა, რომელიც მთელი ტექნიკის ინდუსტრიას შეცვლიდა, მაგრამ უმუშევრად დარჩებოდნენ ისინი, ვინც ტექნიკის შეკეთებაზე მუშაობენ დღესდღეისობით. ძალიან მიყვარს ქიმია (პრაქტიკაში). რროდესაც ჩემი სისტემა წარმოვიდგინე, ის შევადარე ქიმიურ მოვლენებს და ცოტათი შემეშინდა კიდეც, რადგან მე მქონდა ხელში იარაღი, როლის მსგავსი ყოველშემთხვევაში საჯაროდ არ არის ცნობილი. მე შემეშინდა მისი ძალის.
      თუ ერთი ნათურა, რომელიც ერთ ვოლტზე მუშაობს მოგვცემდა იმდენივე ვოლტს რამდენ მიმღებსაც დავაყენებდით მისი სინათლის ასარეკლავად ეს ისეთივე საშინელება იქნება, რგორც დედამიწის მოწყვეტა თავისივე ორბიტიდან. შეიძლებაგადავაჭარბე კიდევა და შეიძლება სულც არ შეგვექმნას საბრთხე, მაგრამ რადგანაც იმ აზრის მიმდევარი ვარ, რომელიც იძახის, რომ სამყაროში არაფერი მარადიული არ არის; არც დრო არ არისო მაშინ დავფიქრდი!!!
      წრედი, რომელზეც მუდმივად მოძრაობენ ელექტრონები, რომელიც დამუხტულია დენით მაქსიმუმ რამდენი ვოლტის დატევა შეიძლება? რაც არ ვიცი ნამდვილად ვერ ვიტყვი. თუ ატომი 1 ნანომეტრია ის დაეტევა 2 ნანომმეტრის მანძილზე ორჯერ, მაგრამ ელექტრონი? რომელიც მუხტია? და რომელიც ატომის ნაწილაკია? და რომელმაც წამის მემილიარდენში უნდა დაფაროს 1 კილომეტრი?
      წარმოვიდგინოთ წრედი (ეკვატორის გარშემო). რომელზეც ელექტრონები გადმოგვაქვს ნაათურით ორ მიმღებზე. თითოული ნათურა გამოიმუშავებს ისეთ სინათლეს, რომ თითო მიმღება გამოიმუშაოს 1 ვოლტი.

>>აინთო ნათურა;

>>ნათურის სინათლე მიიღო მიმღებმა (2);

>>წრედში 2 მოლეკულაა.


>>გარდა ამისა ნათურა, ჯერ არ ჩამქვრალა, და ამის გარდაწრედში ვოლტების მომატებით იმატებს ნათურის ძაბვაც, მიმღებიც მგრძნბიარე ხდება და უკვე მეტი რაოდენობი გამოჰყოფს ვოლტებს:


1+1+1+1+1+1+1+1+1+1+
2+1+1+1+1+1+1+1+1+1+
3+2+2+2+2+2+2+2+2+2+
4+3+3+3+3+3+3+3+3+3
და ასე შემდეგ.


Friday, October 25, 2013

4) ცდა

სინათლე > მიმღები;
მიმღები > ელექტრო ენერგია;
ელექტრო ენერგია > სინათლე.

      მე შევქმემი წრედი სადაც დენი არასდროს გაქრება. ამით შეიძლება გამოვიდეს ფარანი, მაგრამ რატომ გავჩერდე ფარანზე?!. ნებისმერი ტექნიკა შეიძლება გამოვიყენოთ. მაგალითად ნოუთბუქი; მაგრამ ამ შემთხვევაში დენი ნათურას უფრო დაბალლ განათებას მისცემდა და ნელნელა გაჩერდებოდა კვება. ამის გამო ერთ წრედს დავამატე რამდენიმე მიმღები.

მაგ: 1 ნათურა > 1 მიმღები > 1 ვოლტი
         1 ნათურა < 2 მიმღები > 2 ვოლტი

      რაც მეტ მიმღებს დავაყენებთ დავაყენებთ მით მეტი ვოლტი იქნება  წრედში. დიდი პლიუსი იმაში არის, რომ ნათურა სფერულია. ანუ ჩვენ შეგვიძლია მიმღებები სფერულად დავალაგოთ. პრობლემა, მხოლოდ ის არის, რომ მუდმივად არცერთი ნათურა არ მუშაობს, რადგანაც ვოლფრამი წყდება. რაც შეეხება პორტატულ კომპიუტერს მაგალითი შემდეგია:

კლავიატურაზე ღილაკი, რომელზეც დაჭერის დროს აინთება პატარა ნათურა და მიმღები მას გადააქცევს ენერგიათ, რომელიც მიმართულია ძლიერ ნათუაზე, რომლის გარშემოც უამრავი მიმღებები იქნება, ყველა მიმღები ერთ მავთულზე გადასცემს ენერგიას ერთი მიმღების გარდა, ის ერთი მიმღები სხვა ნათურაზე გადასცემს და ასე შემდეგ (მითუმეტეს ჩვენ შეგვიძლია ისეთი სინათლის მიღება, რომლებიც გამოყოფენ - ულტრა იისფერ და იმფრა წითელ სხივებს). ამის მერე კომპიუტერის ეკრანი, როგორც წინა მხარეს (გარეთ), ასევე შიგნით გამოაშუქებდა და დიდი მიმღები უფრო მეტ ენერგიას გამოიმუშავებს. გამორთვისას, კი ისევ იმ ღილაკს გამოვიყენებდით, რომელიც გამორთავდა როგორც პატარა ნათურას (რომლის გამოცვლაც ხელმისაწვდომია), ასევე გავწყვიტავდით წრედს.


3) ცდა

      მხატრული ფილმი საჰარა, სადაც მზის სინათლის ენერგიათ გარდამქმნელებია მათი ფასი ასტრონომილუ თანხებს შეადგენს. ამიტომაც ჩავთვალე, რომ მე ამის გაკეთებას ვერ შევძლებდი. (ნეტავ გამოჩნდებოდეს ვინმე რომელიც ამ საკითხში მატერიალურად დამეხმარებოდა და მოგების 50%-ს დავუთმობდი).
      ერთ დღეს მაღაზიაში, მოლარის კალკულატორმა ჩემთვის ისეთივე შედეგი გამოიღო, როგორც ვაშლმა ნიუტონისთვის! ბავშვობაში (ბაღის ასაკში) მავარჯიშებდნენ კალკურატორით მიმატებაგამოკლებაში. ამ კალკულატორს ჰქონდა ის, რაც ყოველთვის მაინტერესებდა. მოწყობილობა, რომელზეც დანათებისას კალკულატორი ამუშავება იწყებდა.
      თუ ადრე ვფიქრობდი, რომ მანქანას თავზე დაედგმებოდა დიდი დაფა რომელიც მანქანას მისცემდა ენერგიას დეტექტიური ჟანრის ფილმებიდან დავასკვენი, რომ მანქის კორპუსში შეიძლებოდა მოთავსებულიყო პატარა მიმღებები რომლებიც უზარმაზარ ქსელს (სისტემას) შექმნიდნენ!



2) ცდა

      პირველი ცდის უარყოფითი მხარე ის იყო, რომ ენერგია, რომელიც არაფრად გარდაიქმნება და მას ვერაფერში გამოიყენებ ეს ყველაფერი უაზრობაა; ამით მხოლოდ იმას დავამტკიცებდი, რომ მე დენი მაქვს რომელსაც ვერ ვიყენებ (გინდა მქონია გინდა არა).
      შემდეგ ვთქვი, რომ რაღაც გამოსავალი აუცილებლად უნდა იყოს სამყაროში, მე მინდა მაგალითად ნათურა, რომელიც ენთება, თან ისე, რომ წრედში დამატებით კვების წყარო არ დასჭირდეს. წრედი და ნათურა, მაგრამ ნათურა დახარჯავს დენს (გარდაქმნის სინათლედ) და წრედში დენი აღარ იქნება.
      მე მინდა წრედი, რომელიც გაანათებს ნათურას ან აამუშავებს რამეს, რმელიც ასევე მუშაობასთან ერთად წრედს დამუხტავს მუდვივად.
      ნათურა - სინათლე;
      სინათლე - მზე;

      მზე - ენერგია!